Wat een ontdekking is dit zeg. In Duitsland een hele normale, bekende dip en vooral populair tijdens Oktoberfest. Hier in Nederland ben ik het nog niet eerder tegen gekomen. We hebben het over het Beierse streekgerecht Obatzda, een dip met camembert als basis waarin de pretzels gedipt kunnen worden. Kleine verschil is dat er in Duitsland geen pan aan de pas komt bij de bereiding, en in mijn versie wel. Maar ja, wie houdt er nou niet van gesmolten kaas?
Deze topping van gesuikerde jalapeños past zowel bij zoete als hartige gerechten. Ik serveerde het op de pompoenpoffertjes, maar het past net zo goed op salade, hotdog, menig vleesgerecht, pizza, kaas, verzin het maar. Een lekkere allrounder dus.
Tot mijn grote verrassing kreeg ik een trompetpompoen cadeau. Ook welTromba D’Albenga of Zucchetta rampicante genoemd. Het is een soort uit de kluitengewassen kruising tussen een courgette en een pompoen. Afhankelijk van het moment van oogsten lijkt het meer op een courgette of een pompoen. Ik maakte hier poffertjes mee met een topping van gesuikerde jalapenos .
Mijn appelboom doet het vanaf het al vanaf het begin dat ie in onze tuin staat echt fantastisch. Er komen grote zoete appels aan. Niet per se veel, maar wel echt goed van formaat. En rond deze tijd beginnen ze los te laten van de takken. Gelukkig maar, want ik had zin om deze appel Gochujang-kruimel te gaan proberen. De combi van de zoet-pittige Koreaanse peperpasta Gochujang met koek zag ik voor het eerst in het Gochujang-caramel cookie recept in de New York Times. Dit ging de wereld over. En terecht. Nu ook met de zoetheid en frisheid van mijn appels.
Hoewel we eigenlijk alleen de klassieke Hollandse poffertjes zien in supermarkten, poffertjeskramen en pannenkoekenrestaurants, is dit bij uitstek een lekkernij waar goed mee te variëren is. Voeg een extra smaakmaker aan het beslag toe en je hebt zomaar een verrassende poffertjes op je bord. Als voorstander van team hartig heb ik flink wat dille aan het beslag toegevoegd. En daar paste heel goed de geklopte feta bij. Handig zeg, die poffertjes pan van The Windmill Cast Iron.
Het heeft een aantal jaar geduurd eer ik de aubergine kon waarderen. Ik bakte het te snel waardoor het harde stukken met taaie vellen bleven. Zo moest het dus niet. De kunst bleek m te zitten in het rustig garen, of, wanneer je een pan met een deksel gebruikt stomen met een beetje water. Ook op de BBQ vraagt de aubergine zijn tijd. In dit gerecht heb ik de aubergines in kwarten gesneden, eerst direct gegrild voor de mooie strepen en daarna boven indirecte hitte gelegd om goed te garen. De lak bestaat uit de combinatie van karamel met gochujang; een koreaanse chilipasta met een zoetige pittigheid. Perfecte combi.
Recent is mijn samenwerking met Keij Kamado van start gegaan. Het eerste gerecht dat ik wilde maken op mijn nieuwe kamado moest wel met bonen zijn. Als je bonen een tijd laat pruttelen boven de kolen nemen ze zo lekker die rokerige smaak op. Daarbij zijn er fascinerend veel bonengerechten te vinden in de keukens wereldwijd. In Nederland zijn bonen vaak een ondergeschoven kindje, zonde. Hoe dan ook. Ik stuitte op dit heerlijke Georgische gerecht met bonen en walnoten dat vaak geserveerd wordt met cornbread (Mchadi). In de traditionele versie van dit gerecht maakt men gebruik van gedroogde bonen, die na het weken nog een 1-2 uur moeten koken. Vast heel lekker, maar ik ging voor een snellere versie.
Aardpeer, topinamboer, knolzonnebloem of jeruzalem artisjok, hoe je het ook noemt, ik vind het een fascinerend ding. Misschien alleen al omdat ik niet zo goed weet wat ik er mee moet. Nou, dit gerecht laat de aardpeer goed tot zijn recht komen. Allemaal warme smaken bij elkaar met zowel zoete als hartige tonen. Lekker vullend ook, met al die proteïnen.
Jeetje wat was het lang geleden dat ik meiknolletjes had gegeten! Waarschijnlijk voor het laatst klaargemaakt door mijn moeder toen ik nog thuis woonde. Dus toen ik deze vrolijkerds zag in bij de groenteman gingen ze mee. De bereiding en smaak vielen niets tegen. Eenvoudig klaar te maken en zacht van smaak.
Het bereiden van eten in een kleipot blijft leuk. Alle smaken en sappen blijven ontzettend goed behouden, niks verdampt er via de margrietschijf naar buiten. Zelf gebruik ik de Brick van Bricknic. Die had ik eens gewonnen en ik ben er als een kind zo blij mee. Koji is de grote smaakmaker in dit gerecht. Het is een schimmel die gebruikt wordt voor het maken van bijvoorbeeld miso en geeft de bekende umami smaak. In deze vloeibare versie is die smaak al gevangen. Koop gerust een flesje, het is fantastisch te gebruiken met allerlei soorten ingrediënten.
Deze smaakbommen van bloemkoolroosjes zijn de ster van deze heerlijke knapperige flatbreads. De Vadouvan bloemkool wordt aangevuld met knapperige sla, zoetzure uien en frisse yoghurt. Dat hapt lekker weg.
Naast dat roodlof echt heel mooi is om te zien is het ook nog eens lof die niet bitter is. Zelfs de kern van de roodlof is lekker. Roodlof is een kruising tussen witlof en radicchio rosso, en bij mij in de buurt in elk geval verkrijgbaar de bij groentenboer. In deze salade staat deze prachtige groente centraal, maar de gerookte olijfolie geeft een touch die je niet vaak terug ziet in salades.
